Blokowalne płyta S do obojczyka z 6–12 otworami, S-kształtny zakres mocowania obojczyka

Blaszka S do stabilizacji obojczyka z blokadą, SKU PS-O-003, to ortopedyczna płyta implantowa dostępna w wersjach tytanowej i ze stali nierdzewnej, przeznaczona do unieruchamiania złamań obojczyka, stabilizacji bocznej części obojczyka, rekonstrukcji środkowej części trzonu obojczyka, wsparcia korekcyjnych osteotomii, unieruchamiania niezrośniętych złamań obojczyka oraz wybranych zabiegów ortopedycznych w medycynie weterynaryjnej. Dostępne konfiguracje obejmują blaszki S do stabilizacji obojczyka z 6 otworami lewostronnymi, 8 otworami lewostronnymi, 6 otworami prawostronnymi, 8 otworami prawostronnymi, 10 otworami prawostronnymi oraz 12 otworami prawostronnymi, a oferta obejmuje modele z 6 do 12 otworów. Implant jest kompatybilny z systemami śrub o średnicy Ø4,0 mm, Ø3,5 mm, Ø2,7 mm i Ø2,3 mm, a jego profil ma grubość 3,0 mm i szerokość 10 mm, co ułatwia planowanie unieruchamiania obojczyka. Konstrukcja obejmuje profilowany trzon w kształcie litery S, okrągłe i kombinowane otwory na śruby, zagłębienia pod łby śrub oraz gładką, obrobioną powierzchnię implantu. Chirurgów ortopedów traumatologów, specjalistów od rekonstrukcji barku, zespoły medycyny sportowej, chirurgów ortopedów weterynaryjnych, szpitale, kliniki i dystrybutorzy mogą wykorzystywać tę blaszkę w ramach procesów zakupowych zgodnych z wymaganiami CE, ISO 13485 i FDA.

Profilowany trzon w kształcie litery S i geometria unieruchamiania z blokadą

Profil blaszki w kształcie litery S został zaprojektowany tak, aby odwzorowywać naturalne krzywizny obojczyka, co ułatwia umieszczenie implantu wzdłuż górnej lub przednio-górnej powierzchni kości podczas rekonstrukcji złamania. Zakrzywiony trzon zapewnia prawidłowe ustawienie środkowej części obojczyka, umożliwiając jednocześnie rozłożenie śrub na przyśrodkowym i boczno-skrajnym odcinku. Okrągłe otwory blokujące przyjmują kompatybilne śruby, zapewniając stabilizację pod stałym kątem, co jest istotne w przypadku rozdrobnienia złamania, krótkich odłamków lub ograniczonej jakości kości, gdy samo kompresowanie jest niewystarczające. Otwory kombinowane umożliwiają kontrolowane umieszczanie blaszki na wczesnym etapie unieruchamiania, dając chirurgowi możliwość precyzyjnego ustawienia jej przed ostatecznym wkręceniem śrub. Zagłębienia pod łby śrub pozwalają na osadzenie łbów w profilu implantu po dokręceniu. Grubość 3,0 mm zapewnia blasce sztywność niezbędną do przenoszenia obciążeń obojczyka, a szerokość 10 mm tworzy wyraźną powierzchnię podparcia bez nadmiernego zwiększania gabarytu. Opcje lewostronne i prawostronne pozwalają dopasować krzywiznę implantu do operowanego obojczyka i zapewnić prawidłowe ustawienie podczas nastawiania oraz unieruchamiania.

Przebieg zabiegów unieruchamiania i rekonstrukcji złamań obojczyka

Podczas zabiegu blaszkę S do stabilizacji obojczyka z blokadą wprowadza się po odsłonięciu, nastawieniu złamania, wstępnym unieruchomieniu oraz ocenie długości, rotacji i ustawienia obojczyka. Podczas unieruchamiania złamania środkowej części trzonu blaszkę umieszcza się wzdłuż obojczyka po zastosowaniu klamer nastawczych lub tymczasowego unieruchomienia, które przywróciły kontakt beleczkowy i ogólny kontur. W przypadku złamań w dystalnej one trzeciej obojczyka wybrana liczba otworów umożliwia unieruchomienie odłamka bocznego, gdy anatomia pozwala na umieszczenie śrub bez wsparcia haki. W zabiegach niezrośniętych złamań obojczyka implant może ustabilizować przygotowane końce kości po usunięciu tkanki włóknistej, dekortykacji, wszczepieniu przeszczepu i zaplanowaniu kompresji. Podczas korekcyjnej osteotomii blaszkę wykorzystuje się do utrzymania zaplanowanej relacji między odłamkami po korekcji kątowej lub długościowej. Zespoły traumatologii sportowej mogą stosować ją, gdy przed zamknięciem rany wymagana jest stabilizacja obręczy barkowej i przywrócenie długości obojczyka. Zespoły ortopedii weterynaryjnej mogą stosować te same zasady unieruchamiania, gdy rozmiar kości, średnica śrub i długość blaszki odpowiadają planowi operacyjnemu. Ostatni etap zabiegu obejmuje potwierdzenie długości śrub, kontrolę fluoroskopową, sprawdzenie zakresu ruchów barku, irygację i warstwowe zamknięcie rany.

Wybór między opcjami 6, 8, 10 i 12 otworów

Konfigurację z 6 otworami po lewej lub prawej stronie wybiera się do krótszych złamań, gdy chirurg potrzebuje kompaktowego unieruchomienia i ograniczonego pokrycia trzonu. Jest ona przydatna, gdy przyśrodkowy i boczno-skrajny odłamek zapewniają wystarczające mocowanie bez konieczności niepotrzebnego przedłużania implantu wzdłuż obojczyka. Opcja z 8 otworami zapewnia dodatkowe rozłożenie śrub przy rutynowych złamaniach środkowej części trzonu, unieruchamianiu bocznej części obojczyka oraz konstrukcjach osteotomicznych wymagających większej długości roboczej. Konfiguracja z 10 otworami po prawej stronie jest przeznaczona do dłuższych linii złamania, rozdrobnienia, przygotowania do rekonstrukcji niezrośniętych złamań oraz przypadków rekonstrukcyjnych, w których rozłożenie obciążeń musi obejmować szerszy odcinek obojczyka. Opcja z 12 otworami po prawej stronie zapewnia najdłuższą dostępną konstrukcję do rozszerzonej stabilizacji, planowania zabiegów rewizyjnych oraz przypadków wymagających dodatkowego umieszczenia śrub wzdłuż trzonu. Śruby o średnicy Ø4,0 mm i Ø3,5 mm wybiera się do zapewnienia mocniejszego mocowania w obojczyku, natomiast śruby o średnicy Ø2,7 mm i Ø2,3 mm wspomagają unieruchamianie mniejszych odłamków i stosowanie kompaktowych trajektorii. Zespoły ds. zakupów mogą gromadzić warianty lewostronne i prawostronne w zależności od liczby urazów barku, preferowanego materiału implantu i dostępności systemów śrub.

Materiał implantu, sterylne postępowanie i zgodność z wymogami zakupowymi

Tytan stanowi opcję materiałową dla placówek korzystających z tytanowych systemów płyt, natomiast stal nierdzewna zapewnia sztywność unieruchamiania i znane postępowanie w ramach zapasów ortopedycznych traumatologicznych. Gładka, obrobiona powierzchnia ułatwia osadzenie śrub, inspekcję wzrokową i kontrolowane postępowanie podczas przygotowywania sterylnych zestawów. Implant jest zarządzany zgodnie z zatwierdzonymi procedurami szpitalnymi dotyczącymi obsługi, pakowania i sterylizacji implantów przed użyciem, zgodnie z protokołem placówki. Po wszczepieniu, usunięciu, zanieczyszczeniu pola sterylnego lub utracie sterylności blaszkę nie zwraca się do obiegu z zestawami narzędzi wielokrotnego użytku. Oznaczenie CE, kontrole produkcji zgodne z ISO 13485 oraz kontekst zakupowy FDA wspierają dokumentację zakupową dla szpitali, klinik, dystrybutorów i działów zaopatrzenia ortopedycznego. Cena 19,80 USD, minimalne zamówienie jednej sztuki, dostępność OEM, ramy gwarancji na rok oraz możliwość zwrotu lub wymiany pomagają zespołom ds. zakupów zarządzać planowaniem konfiguracji lewostronnej/prawostronnej, wyborem materiału, zapasami zamienników i wymaganiami katalogów dystrybutorów. Zakres 6–12 otworów pozwala również zestawom implantów do sali operacyjnej zaspokoić potrzeby kompaktowego, rutynowego i rozszerzonego unieruchamiania obojczyka.

Często zadawane pytania

Czym różni się blaszka S do stabilizacji obojczyka z blokadą od blaszki S do stabilizacji obojczyka z hakiem?
Blaszka S do stabilizacji obojczyka z blokadą ma profilowany trzon w kształcie litery S do stabilizacji trzonu obojczyka i bocznej części obojczyka bez końcowego haka. Blaszka S do stabilizacji obojczyka z hakiem zawiera końcowy hak, który osadza się pod obszarem akromiona w celu wsparcia dystalnej części obojczyka i stawu obojczykowo-łokciowego. Blaszka S jest wybierana, gdy mocowanie śrubami wzdłuż obojczyka zapewnia zaplanowaną strategię unieruchamiania. Blaszka z hakiem jest wybierana, gdy odłamek dystalny jest krótki, rozdrobniony lub wymaga wsparcia akromiona. Blaszka S do stabilizacji obojczyka z blokadą utrzymuje unieruchamianie wzdłuż powierzchni obojczyka i unika umieszczania haka pod akromionem. Istotna klinicznie różnica polega na profilowaniu obojczyka wzdłuż trzonu w porównaniu ze wsparciem dystalnym wspomaganym hakiem.

Jaka liczba otworów powinna zostać wybrana do stabilizacji obojczyka?
Blaszka S do stabilizacji obojczyka z blokadą jest dostępna w opcjach planowania z 6, 8, 10 i 12 otworami w konfiguracjach lewostronnych i prawostronnych. Blaszka z 6 otworami jest wybierana do kompaktowych wzorców złamań z odpowiednim mocowaniem śrub przyśrodkowym i boczno-skrajnym. Blaszka z 8 otworami zapewnia rutynowe unieruchamianie środkowej części trzonu i bocznej części obojczyka, gdy wymagana jest dodatkowa długość robocza. Opcja z 10 otworami jest używana do dłuższych linii złamania, rozdrobnienia i rekonstrukcji niezrośniętych złamań wymagających szerszego rozłożenia. Opcja z 12 otworami zapewnia rozszerzone pokrycie trzonu dla dłuższych wymagań stabilizacji. Wybór średnicy śruby jest podyktowany jakością kości, rozmiarem odłamka, zaplanowaną trajektorią oraz kompatybilnym systemem śrub Ø4,0 mm, Ø3,5 mm, Ø2,7 mm lub Ø2,3 mm.

W jaki sposób szczegóły CE, ISO 13485 i FDA wspierają zakupy?
Blaszka S do stabilizacji obojczyka z blokadą jest dostarczana z kontekstem zakupowym CE, ISO 13485 i FDA do zakupu implantów ortopedycznych. Oznaczenie CE wspiera dokumentację zgodności dla rynków opieki zdrowotnej wymagających europejskich odniesień do wyrobów medycznych. ISO 13485 wskazuje na produkcję zgodnie z systemem zarządzania jakością wyrobów medycznych z kontrolowaną produkcją i identyfikowalnością. Kontekst zakupowy FDA wspiera szpitale, kliniki i dystrybutorów obsługujących kanały zaopatrzenia ortopedycznego w Stanach Zjednoczonych. Te szczegóły pomagają w składaniu ofert, onboardingu dostawców, zatwierdzaniu zapasów w sali operacyjnej i dokumentacji katalogów dystrybutorów. Cena 19,80 USD, minimalne zamówienie jednej sztuki, dostępność OEM i ramy gwarancji na rok wspierają zapasy zamienników i planowanie zestawów do unieruchamiania obojczyka.

Jakie otwory blokujące i kombinowane są używane w trakcie zabiegu?
Otwory kombinowane mogą być użyte na wczesnym etapie unieruchamiania, aby pomóc ustawić blaszkę po nastawieniu złamania i wstępnym ustawieniu. Chirurg może doprecyzować wysokość, rotację i kontur obojczyka przed ostateczną sekwencją wkręcania śrub. Otwory blokujące przyjmują kompatybilne śruby, które obejmują blaszkę i tworzą stabilność kątową w miejscu złamania lub osteotomii. Śruby trzonowe następnie rozkładają unieruchamianie na przyśrodkowy i boczno-skrajny odcinek zgodnie z wybraną liczbą otworów. Blaszka S do stabilizacji obojczyka z blokadą jest stosowana pod bezpośrednim nadzorem wzrokowym i potwierdzeniem obrazowym przed ostatecznym dokręceniem. Ostateczna ocena obejmuje długość śrub, trajektorię, stabilność nastawienia, zakres ruchów barku i osadzenie implantu.

Co szpitale i dystrybutorzy powinni wziąć pod uwagę przed zamówieniem tego implantu?
Szpitale powinny wybierać blaszkę S do stabilizacji obojczyka z blokadą zgodnie ze stroną, liczbą otworów, preferowanym materiałem, systemem śrub i liczbą złamań obojczyka. Opcje tytanowe i ze stali nierdzewnej pozwalają zespołom ds. zakupów dostosować zamówienia do istniejących protokołów implantów ortopedycznych. Niezużyte blaszki są zarządzane zgodnie z zatwierdzonymi procesami obsługi, pakowania i sterylizacji implantów przed zabiegiem. Po wszczepieniu lub zanieczyszczeniu pola sterylnego blaszkę traktuje się jako implant jednorazowy i nie zwraca do obiegu z zestawami wielokrotnego użytku. Dystrybutorzy mogą gromadzić konfiguracje lewostronne i prawostronne w całym zakresie otworów, aby zaspokoić zapotrzebowanie w zakresie urazów, rekonstrukcji barku, medycyny weterynaryjnej i szpitali dydaktycznych. Minimalne zamówienie jednej sztuki, opakowanie w kartonowe pudełko, dostępność OEM, ramy gwarancji i obsługa zwrotu lub wymiany wspierają praktyczne planowanie zapasów.