Zestaw 4 kleszczy ekstrakcyjnych – stomatologiczne kleszcze ekstrakcyjne ze stali nierdzewnej niemieckiej, modele nr 18L, nr 286, nr 53L i nr 69 (seria PS-6935)

Zestaw 4 kleszczy ekstrakcyjnych (seria PS-6935) obejmuje cztery kleszcze stomatologiczne do ekstrakcji, wykonane z niemieckiej stali nierdzewnej i oznaczone uznanymi międzynarodowymi numerami wzorów — nr 18L (PS-6935), nr 286 (PS-6936), nr 53L (PS-6937) i nr 69 (PS-6938) — z których każdy ma kształt dziobów dostosowany do określonego rodzaju zęba i położenia w łuku zębowym, dzięki czemu dentyści i chirurdzy stomatologiczni mogą dobrać właściwe klinicznie kleszcze do ekstrakcji górnych trzonowców, dolnych trzonowców, przedtrzonowców i zębów przednich. W odróżnieniu od uniwersalnych kleszczy oznaczonych jedynie całkowitą długością, te cztery numery wzorów określają precyzyjne wskazania kliniczne dotyczące rodzaju zęba i łuku, ustandaryzowane w produkcji instrumentów stomatologicznych: nr 18L do ekstrakcji górnych lewych trzonowców, z dziobami dostosowanymi do anatomii rozwidlenia korzeni trzonowców szczęki; nr 286 do ekstrakcji dolnych trzonowców, z dwupunktowymi dziobami chwytającymi rozwidlenie policzkowe trzonowców żuchwy; nr 53L do ekstrakcji górnych lewych przedtrzonowców; oraz nr 69, wzór kleszczy korzeniowych przeznaczonych do usuwania pozostawionych w zębodole wierzchołków korzeni lub odłamanych fragmentów korzeni. Wykonane z niemieckiej stali nierdzewnej, zapewniającej odporność na korozję i wytrzymałość niezbędne w przypadku wielorazowych instrumentów stomatologicznych poddawanych znacznym siłom ekstrakcyjnym oraz wielokrotnej sterylizacji w autoklawie parowym. Używane przez dentystów, chirurgów stomatologicznych i chirurgów szczękowo-twarzowych w gabinetach stomatologicznych, oddziałach chirurgii stomatologicznej i szpitalnych oddziałach stomatologicznych. Każdy wzór jest sprzedawany osobno w cenie 12,10 USD za sztukę — wybierz numer wzoru odpowiedni do danego przypadku ekstrakcji.

Cztery numery wzorów: wskazania dotyczące zębów i geometria dziobów

Każdy z czterech numerów wzorów w tym zestawie oznacza określoną konstrukcję dziobów dostosowaną do wymagań anatomicznych zęba lub grupy zębów, do których dany instrument jest przeznaczony. Nr 18L to kleszcze do górnych trzonowców, przeznaczone do lewej strony łuku szczęki — oznaczenie „L” wskazuje lewą stronę, co oznacza, że dzioby są asymetryczne i zaprojektowane tak, by chwytać korzenie podniebienne i policzkowe górnych lewych trzonowców; odpowiednikiem dla prawej strony jest wzór nr 18R. Dzioby kleszczy do górnych trzonowców mają szersze ramię chwytające korzeń podniebienny położony od strony podniebienia oraz drugie ramię chwytające rozwidlenie policzkowe między korzeniami mezjalno-policzkowym i dystalno-policzkowym; asymetryczny kształt dziobów kleszczy nr 18L jest specjalnie dostosowany do anatomii górnych lewych pierwszych i drugich trzonowców. Nr 286 to kleszcze do dolnych trzonowców z dwupunktowymi dziobami — oba kończą się występem lub ostrym zakończeniem zaprojektowanym tak, by chwytać rozwidlenia policzkowe i językowe trzonowców żuchwy. Zapewnia to pewne mechaniczne zakotwiczenie w rozwidleniu zamiast polegania wyłącznie na gładkim kontakcie dziobów z korzeniem; jest to cecha odróżniająca kleszcze do trzonowców żuchwy od wzorów przeznaczonych do zębów przednich lub przedtrzonowych. Nr 53L to kleszcze do górnych lewych przedtrzonowców, o węższym profilu dziobów niż wzory do trzonowców, zaprojektowane do chwytania węższego korzenia przedtrzonowca szczęki; oznaczenie „L” ponownie wskazuje orientację dziobów dla lewej strony. Nr 69 to kleszcze korzeniowe — wzór przeznaczony nie do usuwania zęba z zachowaną koroną i korzeniami, lecz do wydobywania pozostawionych w zębodole wierzchołków korzeni lub odłamanych fragmentów korzeni po oddzieleniu korony. Mają wąskie, ściśle przylegające dzioby, zaprojektowane do chwytania małych fragmentów korzeni na poziomie grzebienia wyrostka zębodołowego lub poniżej niego, bez szerokiej powierzchni chwytającej typowej dla kleszczy do ekstrakcji całych zębów.

Ekstrakcja górnych trzonowców: nr 18L i anatomia trzonowców szczęki

Ekstrakcję górnych trzonowców uznaje się za jeden z bardziej wymagających technicznie rutynowych zabiegów ekstrakcji w praktyce stomatologicznej, ponieważ trzonowce szczęki mają zazwyczaj trzy korzenie — jeden podniebienny i dwa policzkowe (mezjalno-policzkowy i dystalno-policzkowy) — a ich usunięcie wymaga albo skutecznego wydobycia całego zęba ze wszystkimi trzema korzeniami, albo chirurgicznego podziału na części w przypadku zębów wielokorzeniowych, gdy kształt, krzywizna lub rozbieżność korzeni sprawia, że ekstrakcja zęba w całości jest niewskazana. Kształt dziobów kleszczy nr 18L uwzględnia asymetryczny układ korzeni górnego lewego trzonowca: dzioby są ukształtowane tak, by z jednej strony chwytać korzeń podniebienny, a z drugiej rozwidlenie policzkowe między dwoma korzeniami policzkowymi, przylegając możliwie najgłębiej do każdej strony, na ile pozwala grzebień wyrostka zębodołowego, aby zmaksymalizować chwyt korzeni. Ruchy podczas ekstrakcji górnych trzonowców polegają przede wszystkim na kołysaniu w kierunku policzkowo-podniebiennym, stopniowym rozszerzaniu ścian zębodołu i przerywaniu więzadła ozębnej w kierunku najmniejszego oporu — zazwyczaj policzkowym, ponieważ zewnętrzna blaszka kostna jest cieńsza niż blaszka podniebienna — a następnie obróceniu lub wydobyciu zęba. Oznaczenie „L” ma kluczowe znaczenie przy wyborze właściwych kleszczy: przyłożenie dziobów kleszczy nr 18L do górnego prawego trzonowca spowodowałoby chwytanie korzeni w niewłaściwej orientacji, ograniczając osadzenie dziobów i chwyt korzeni oraz potencjalnie kierując siły ekstrakcyjne w niepożądany sposób.

Ekstrakcja dolnych trzonowców: nr 286 i chwytanie rozwidlenia korzeni trzonowców żuchwy

Wzór kleszczy nr 286 do dolnych trzonowców wyróżnia się dwupunktową konstrukcją dziobów — oba kończą się występem, a nie gładką, szeroką powierzchnią styku. Konstrukcja ta uwzględnia anatomię trzonowców żuchwy, które mają dwa korzenie, mezjalny i dystalny, rozdzielone rozwidleniem widocznym zarówno od strony policzkowej, jak i językowej kompleksu korzeniowego. Rozwidlenie stanowi anatomicznie najpewniejszy punkt oparcia dla sił ekstrakcyjnych. Występy na dziobach kleszczy nr 286 są zaprojektowane tak, by chwytać te rozwidlenia — jeden dziób chwyta rozwidlenie policzkowe, a drugi językowe — tworząc pewne mechaniczne zakotwiczenie końcówek dziobów w strukturze rozwidlenia, odporne na ich ześlizgiwanie się podczas utrzymujących się sił potrzebnych do usunięcia trzonowca żuchwy. Rękojeść kleszczy do trzonowców żuchwy jest zazwyczaj ustawiona pod kątem względem dziobów, co umożliwia dentyście podejście do dolnego trzonowca wzdłuż długiej osi zęba bez utrudniania dostępu przez rękojeść przy kącie łuku żuchwy; wymóg geometryczny ten odróżnia wzory do trzonowców żuchwy od wzorów do zębów szczęki. Ruchy podczas ekstrakcji trzonowców żuchwy polegają przede wszystkim na kołysaniu w kierunku policzkowo-językowym, aby stopniowo rozszerzać zębodół. Kołysanie w kierunku policzkowym jest zwykle mniej skuteczne niż w kierunku językowym ze względu na grubszą blaszkę korową językowej strony żuchwy. Gdy zębodół zostanie odpowiednio rozszerzony, ząb wydobywa się, łącząc siłę skierowaną na zewnątrz z ruchem obrotowym.

Usuwanie korzeni: kleszcze korzeniowe nr 69 i pozostawione w zębodole wierzchołki korzeni

Pozostawienie w zębodole wierzchołka lub fragmentu korzenia po oddzieleniu korony podczas ekstrakcji — na skutek złamania kruchego lub leczonego endodontycznie zęba, niezamierzonego oddzielenia albo niemożności wydobycia w całości rozbieżnych korzeni — jest znanym powikłaniem ekstrakcji stomatologicznej. Wymaga ono usunięcia pozostawionego fragmentu albo, w określonych okolicznościach klinicznych, świadomego pozostawienia go za zgodą poinformowanego pacjenta i z dokumentacją radiograficzną. Kleszcze korzeniowe nr 69 są przeznaczone do wydobywania takich fragmentów: mają wąskie, ściśle przylegające dzioby zaprojektowane do chwytania małego fragmentu korzenia na poziomie grzebienia wyrostka zębodołowego lub poniżej niego. Instrument ten umożliwia chwytanie i usuwanie wierzchołków korzeni oddzielonych od korony, których nie da się uchwycić standardowymi kleszczami ekstrakcyjnymi, mającymi szersze dzioby przeznaczone do chwytania całego zęba wraz z koroną i korzeniami. Geometria dziobów kleszczy nr 69 pozwala lekarzowi wprowadzić je wzdłuż kostnej ściany zębodołu, aby dotrzeć do fragmentu korzenia znajdującego się poniżej grzebienia wyrostka zębodołowego, a następnie chwycić go za powierzchnię wierzchołkową lub boczną i wydobyć. Wzór ten uzupełnia pozostałe trzy kleszcze w zestawie — nr 18L i nr 53L do zębów szczęki oraz nr 286 do trzonowców żuchwy — zapewniając instrument do usuwania fragmentów korzeni w razie złamania korzenia podczas ekstrakcji wykonywanej tymi kleszczami.

Wykonanie z niemieckiej stali nierdzewnej i sterylizacja

Wszystkie cztery wzory kleszczy w tym zestawie są wykonane z niemieckiej stali nierdzewnej, która zapewnia wytrzymałość konstrukcyjną i odporność na korozję wymagane od wielorazowych instrumentów do ekstrakcji stomatologicznej. Instrumenty te poddawane są znacznym siłom skręcającym i rozciągającym podczas zwichrzania i wydobywania zęba, a między zabiegami — wielokrotnej sterylizacji w autoklawie parowym. Mechanizm zawiasowy każdych kleszczy — przegub łączący oba ramiona — jest podczas ekstrakcji narażony na największe obciążenia mechaniczne i należy go sprawdzać przy każdym cyklu dekontaminacji pod kątem zużycia, luzów lub odkształceń. Powierzchnie chwytające dziobów oraz, w przypadku kleszczy korzeniowych nr 69 i kleszczy nr 286, występy na końcówkach dziobów należy kontrolować pod kątem uszkodzeń i stępienia, które mogłyby osłabić pewność chwytu zęba lub korzenia podczas ekstrakcji. Wszystkie cztery instrumenty są w pełni przystosowane do sterylizacji w autoklawie parowym w temperaturze 134°C, w cyklu próżni wstępnej, będącym standardową metodą sterylizacji wielorazowych instrumentów stomatologicznych. Dostępne wykończenie satynowe, matowe lub lustrzane.

Oznaczenie CE, ISO 13485 i certyfikacja FDA przy zakupie instrumentów stomatologicznych

Zestaw 4 kleszczy ekstrakcyjnych (seria PS-6935) jest produkowany w ramach systemu zarządzania jakością certyfikowanego zgodnie z normą ISO 13485, obejmującego pozyskiwanie niemieckiej stali nierdzewnej, precyzyjne kucie i obróbkę trzonków, dziobów oraz mechanizmów zawiasowych we wszystkich czterech wzorach, kontrolę wymiarów i funkcjonalności geometrii dziobów pod kątem wskazań dla określonych rodzajów zębów, wykańczanie powierzchni i pakowanie. Certyfikat CE potwierdza zgodność z wymogami europejskiego rozporządzenia w sprawie wyrobów medycznych dla wielorazowych instrumentów stomatologicznych klasy I, dystrybuowanych w UE i na powiązanych rynkach objętych regulacjami. Dokumentacja zgodności z wymogami FDA jest prowadzona na potrzeby dystrybucji w Stanach Zjednoczonych i spełnia wymogi regulacyjne dotyczące wielorazowych instrumentów do ekstrakcji stomatologicznej nabywanych przez amerykańskie gabinety stomatologiczne, oddziały chirurgii stomatologicznej i dystrybutorów instrumentów stomatologicznych. Certyfikaty te spełniają wymogi dokumentacyjne przetargów i zakupów instytucjonalnych w USA, Indiach, Pakistanie, Wietnamie oraz w ramach międzynarodowych systemów dostaw instrumentów stomatologicznych. Na życzenie udostępniamy deklaracje zgodności i dokumentację systemu zarządzania jakością. Produkcja OEM jest dostępna w ramach tego samego certyfikowanego systemu produkcji.

Specyfikacja produktu

Często zadawane pytania

Co oznaczają numery wzorów 18L, 286, 53L i 69 oraz jak wykorzystuje się je do wyboru właściwych kleszczy?
Numery wzorów kleszczy do ekstrakcji stomatologicznej to ustandaryzowane oznaczenia stosowane na całym świecie przez producentów instrumentów stomatologicznych do identyfikowania kleszczy na podstawie geometrii dziobów i odpowiadających jej wskazań dotyczących rodzaju zęba. Nr 18L oznacza kleszcze do górnych lewych trzonowców; wzór „18” określa geometrię dziobów przeznaczoną do trzonowców szczęki, a „L” wskazuje lewą stronę — asymetryczne dzioby są ukształtowane tak, by prawidłowo chwytać korzenie górnych lewych trzonowców; odpowiednikiem dla prawej strony jest nr 18R. Nr 286 oznacza kleszcze do dolnych trzonowców z dwupunktowymi dziobami zaprojektowanymi do chwytania rozwidleń policzkowych i językowych trzonowców żuchwy, zapewniającymi pewne mechaniczne oparcie w rozwidleniu. Nr 53L oznacza kleszcze do górnych lewych przedtrzonowców, o węższym profilu dziobów dostosowanym do jednokorzeniowego przedtrzonowca szczęki. Nr 69 oznacza kleszcze korzeniowe — wzór przeznaczony do usuwania pozostawionych wierzchołków lub odłamanych fragmentów korzeni, z wąskimi, ściśle przylegającymi dziobami zamiast szerokich dziobów standardowych kleszczy do ekstrakcji zębów. Wybór instrumentu według numeru wzoru to podstawowy sposób, w jaki dentysta lub osoba odpowiedzialna za zakupy dobiera właściwe kleszcze do konkretnego zadania klinicznego; wzory w tym zestawie obejmują cztery odrębne i często spotykane sytuacje ekstrakcyjne.

Dlaczego kleszcze do dolnych trzonowców (nr 286) mają ostro zakończone dzioby, a kleszcze do górnych trzonowców (nr 18L) nie?
Różnice w geometrii dziobów kleszczy do górnych i dolnych trzonowców wynikają z odmiennej anatomii korzeni trzonowców szczęki i żuchwy. Górne trzonowce mają trzy korzenie — jeden podniebienny i dwa policzkowe — ułożone tak, że korzeń podniebienny jest największy i najmocniejszy. Geometria dziobów kleszczy nr 18L jest przystosowana do chwytania z jednej strony korzenia podniebiennego, a z drugiej rozwidlenia policzkowego między dwoma korzeniami policzkowymi; ostro zakończone występy na dziobach nie są do tego potrzebne, ponieważ szerokie powierzchnie dziobów zapewniają wystarczający chwyt pnia korzenia i okolicy rozwidlenia w przypadku układu trójkorzeniowego. Dolne trzonowce mają dwa korzenie — mezjalny i dystalny — z wyraźnymi rozwidleniami policzkowym i językowym. Rozwidlenie korzeni dolnych trzonowców jest zazwyczaj łatwiej dostępne i stanowi najpewniejszy punkt oparcia dla sił ekstrakcyjnych. Dwupunktowe dzioby kleszczy nr 286 zaprojektowano specjalnie tak, by ich występy mechanicznie zakotwiczały się w rozwidleniach policzkowym i językowym, zapewniając pewniejszy chwyt niż gładkie dzioby na rozbieżnym pniu korzeniowym trzonowca żuchwy.

Kiedy używa się kleszczy korzeniowych nr 69 i czym różnią się od pozostałych trzech wzorów?
Kleszczy korzeniowych nr 69 używa się, gdy korzeń lub fragment korzenia oddzielił się od korony i pozostał w zębodole. Jest to częste powikłanie śródoperacyjne podczas ekstrakcji zębów o kruchych lub zakrzywionych korzeniach, zębów leczonych endodontycznie (które mogą być bardziej podatne na złamanie) lub w przypadku oddzielenia korzenia na skutek użycia nadmiernej albo nieprawidłowo skierowanej siły przy ekstrakcji standardowymi kleszczami. W odróżnieniu od wzorów nr 18L, 286 i 53L, które służą do chwytania korony i korzeni zęba w celu usunięcia go w całości, nr 69 ma wąskie, ściśle przylegające dzioby zaprojektowane tak, by dosięgać fragmentu korzenia na poziomie grzebienia wyrostka zębodołowego lub poniżej niego i chwytać go po oddzieleniu korony. Wąski profil dziobów pozwala operatorowi wprowadzić je wzdłuż kostnej ściany zębodołu, dotrzeć do fragmentu korzenia i uchwycić go w celu usunięcia. Instrument ten stanowi standardowy element wyposażenia chirurgicznego do ekstrakcji stomatologicznych, ponieważ pozostawienie wierzchołka korzenia — niezależnie od sposobu postępowania — wymaga świadomej decyzji, a w przypadku wyboru usunięcia potrzebny jest dedykowany instrument o geometrii dziobów dostosowanej do chwytania korzenia poniżej grzebienia wyrostka zębodołowego.

Jaki protokół sterylizacji jest zalecany dla tych instrumentów?
Wszystkie cztery wzory kleszczy są wykonane z niemieckiej stali nierdzewnej i w pełni przystosowane do sterylizacji w autoklawie parowym w temperaturze 134°C, w cyklu próżni wstępnej, będącym standardową metodą sterylizacji wielorazowych instrumentów stomatologicznych. Przed sterylizacją każde kleszcze należy oczyścić z krwi, tkanek i fragmentów kości pozostałych po zabiegu ekstrakcji, zwracając szczególną uwagę na okolice zawiasu i powierzchnie chwytające dziobów, w których w szczelinach może pozostawać materiał organiczny, trudny do całkowitego usunięcia podczas zwykłego płukania. Zaleca się czyszczenie ultradźwiękowe przed sterylizacją końcową, aby dokładnie usunąć zanieczyszczenia z mechanizmu zawiasowego i powierzchni dziobów. Przy każdym cyklu dekontaminacji należy sprawdzać, czy występy na dziobach kleszczy nr 286 i wąskie, przylegające dzioby kleszczy nr 69 nie są uszkodzone, ponieważ zmieniona geometria dziobów bezpośrednio wpływa na chwyt instrumentu i kontrolę ekstrakcji.

Jakie certyfikaty posiada ten zestaw i czy można składać zamówienia hurtowe lub OEM?
Wszystkie cztery kleszcze w zestawie są produkowane w ramach systemu zarządzania jakością certyfikowanego zgodnie z ISO 13485, obejmującego pozyskiwanie niemieckiej stali nierdzewnej, precyzyjne kucie i obróbkę trzonków, dziobów oraz mechanizmów zawiasowych we wszystkich czterech wzorach, a także pakowanie. Certyfikat CE potwierdza zgodność z wymogami europejskiego rozporządzenia w sprawie wyrobów medycznych dla wielorazowych instrumentów chirurgicznych do stomatologii klasy I. Dokumentacja zgodności z wymogami FDA umożliwia dystrybucję w Stanach Zjednoczonych. Na życzenie udostępniamy deklaracje zgodności na potrzeby zakupów w gabinetach stomatologicznych i dokumentacji przetargowej. Przyjmujemy zamówienia hurtowe, z minimalną ilością 1 sztuki na wzór; dla gabinetów stomatologicznych, oddziałów chirurgii stomatologicznej, szpitalnych oddziałów stomatologicznych i dystrybutorów instrumentów stomatologicznych dostępne są ceny przy zakupie większych ilości. Peak Surgicals oferuje również produkcję OEM, obejmującą niestandardowe konfiguracje wzorów lub produkty pod marką własną, w ramach tego samego systemu certyfikowanego zgodnie z ISO 13485. Przy zamówieniach o wartości co najmniej 99 USD wysyłka jest bezpłatna.