Typowe technologie stosowane w salach operacyjnych

Poniżej znajduje się lista powszechnie stosowanych technologii medycznych używanych na salach operacyjnych. Każda technika jest krótko opisana.

Meble

Meble są często używane na sali operacyjnej i pełnią różne funkcje. Łóżka pacjentów służą zarówno do transportu, jak i jako elastyczna platforma do operacji. Łóżka transportowe są wyposażone w barierki boczne i duże kółka, aby umożliwić bezpieczne przemieszczanie pacjentów po szpitalu.

Łóżka operacyjne są przydatnymi urządzeniami do pozycjonowania pacjentów podczas operacji. Są większe i bardziej skomplikowane niż łóżka transportowe, aby umożliwić przeprowadzanie różnych zabiegów. Nowoczesne łóżka posiadają mechaniczne, elektryczne i hydrauliczne systemy, które umożliwiają lekarzom umieszczenie pacjenta w różnych pozycjach, w tym zwiększenie lub zmniejszenie wysokości, przechylenie w lewo lub w prawo, pozycję Trendelenburga (głowa w dół, nogi w górę) oraz odwrotny Trendelenburg.

Podparcia ramion, podparcia nóg, przedłużenia stóp, pasy bezpieczeństwa i poduszki to przykłady akcesoriów do łóżek operacyjnych. Mogą być one również wyposażone w specjalistyczny sprzęt do pozycjonowania chirurgicznego, taki jak poduszki na głowę neurochirurgiczne, radioprzezroczyste nakładki i rama Andrews do operacji kręgosłupa. Stoły instrumentowe, statywy do infuzji dożylnej (IV), pojemniki na odpady, stołki i siedziska to inne powszechne przedmioty na sali operacyjnej. Na sali operacyjnej często wykorzystuje się stojaki, wózki i półki do przechowywania materiałów medycznych, sprzętu chirurgicznego i instrumentów.

Chusty chirurgiczne

Chusty chirurgiczne są używane na sali operacyjnej do ochrony pacjenta, lekarzy i sprzętu. Chusty mogą być wykonane z materiału lub papieru i mogą być wielokrotnego lub jednorazowego użytku. Skuteczność bariery ochronnej, odporność na zapłon i trwałość są ważnymi cechami. Chusty operacyjne służą do tworzenia fizycznej bariery, która utrzymuje pole operacyjne w czystości. „Parawan eterowy” to zasłona na ścianie, która służy jako bariera między obszarem pracy anestezjologicznej przy głowie pacjenta a polem operacyjnym. Chusty są również umieszczane wokół miejsca nacięcia na polu operacyjnym, aby przykryć pacjenta i zbierać płyny. Mogą być również używane do owijania sterylnych narzędzi chirurgicznych i przykrywania sprzętu na sali operacyjnej.

 

Materiały anestezjologiczne

Podawanie znieczulenia wymaga użycia systemu dostarczania gazów, a także ciągłego i precyzyjnego monitorowania fizjologii pacjenta. Aparat anestezjologiczny służy do dostarczania pacjentowi znanej mieszanki gazów. System zasilania i dostarczania gazów, ewaporator oraz układ oddechowy pacjenta to trzy główne części aparatu anestezjologicznego. Anestezjolog używa szeregu urządzeń do monitorowania fizjologii pacjenta znajdującego się pod wpływem sedacji. Monitory elektrokardiograficzne, pulsoksymetria, inwazyjne monitory ciśnienia tętniczego, nieinwazyjne monitory ciśnienia tętniczego, monitory temperatury, monitory gazów oddechowych i monitory elektroencefalograficzne to przykłady sprzętu do monitorowania fizjologicznego. Urządzenia do infuzji i podgrzewacze płynów to dwa kolejne rodzaje sprzętu używanego przez oddział anestezjologii.

 

Sprzęt chirurgiczny

Ręczne narzędzia lub przyrządy używane przez lekarzy do wykonywania zabiegów chirurgicznych nazywa się instrumentami chirurgicznymi. Sala operacyjna dysponuje szerokim zakresem instrumentów. Skalpele, kleszczyki, nożyczki, kleszczyki rozszerzające, klemocze i noże są często używanymi narzędziami. Niektóre zabiegi chirurgiczne wymagają bardziej zaawansowanego zestawu sprzętu. W chirurgii ortopedycznej, na przykład, często używa się pił do kości, pilników, wierteł i młotków. Narzędzia chirurgiczne są dostępne w różnych rozmiarach i często wykonane ze stali węglowej, stali nierdzewnej, aluminium lub tytanu.

 

Jednostki do elektrosurgerii

Jednostka elektrosurgiczna, znana również jako Bovie, to sprzęt chirurgiczny używany do nacinania tkanek, osuszania tkanek i zapobiegania krwawieniu (hemostaza) poprzez powodowanie koagulacji krwi. Wykonuje się to za pomocą wysokomocowego, wysokiej częstotliwości generatora, który wytwarza iskrę radiową (RF) między sondą a miejscem operacyjnym, powodując lokalne nagrzewanie i uszkodzenie tkanek. Generator elektrosurgiczny ma dwa tryby pracy. Aktywny elektroda skupia prąd w miejscu operacyjnym, podczas gdy elektroda rozpraszająca (powrotna) kieruje prąd z dala od pacjenta w trybie monopolarnym. W trybie bipolarnym zarówno aktywna, jak i powrotna elektroda są umieszczane w miejscu operacyjnym.

 

Defibrylatory

 

Defibrylator to urządzenie medyczne, które używa prądu do rażenia serca. Rażenie ma na celu skorygowanie zaburzonej aktywności elektrycznej serca i przywrócenie regularnego rytmu. Rażenie o odpowiedniej sile i czasie spowoduje synchroniczną repolaryzację komórek serca, co pozwoli na powrót do regularnego rytmu. Defibrylator przechowuje potrzebną energię, mierzoną w dżulach (waty na sekundę), w kondensatorze, aby podać rażenie. Źródło prądu stałego ładuje kondensator do pożądanego poziomu energii. Rażenie elektryczne jest podawane pacjentowi za pomocą elektrod. Wielokrotnego użytku łopatki i samoprzylepne elektrody to dwa rodzaje elektrod. Defibrylacja zewnętrzna jest wykonywana na klatce piersiowej pacjenta za pomocą zewnętrznych elektrod lub łopatek. Gdy defibrylacja jest podawana bezpośrednio do serca, używa się wewnętrznego zestawu łopatek. Impedancja pacjenta, kształt przebiegu energii, rodzaj i umiejscowienie elektrod to czynniki wpływające na ustawienie i działanie defibrylatora. Większość defibrylatorów jest wyposażona w technologię, która pozwala monitorować sygnał EKG pacjenta i wykonywać zsynchronizowaną kardiofobcję. Przesłanie energii do serca podczas depolaryzacji komór jest określane jako zsynchronizowana kardiofobcja. Funkcja ta chroni pacjenta, zapobiegając przypadkowemu podaniu energii podczas fazy refrakcji komór.

 

Urządzenia do kontroli temperatury

Monitorowanie i utrzymywanie temperatury ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta operowanego. Chociaż systemy ogrzewania i klimatyzacji na sali operacyjnej pomagają utrzymać bezpieczne środowisko operacyjne, pacjent nadal może być narażony na przegrzanie, a częściej na niedokrwotlenienie. Kontakt z przewodzącymi powierzchniami, odsłonięte jamy ciała, zimne roztwory do irygacji i utrata ciepła przez konwekcję z powodu znacznego ruchu powietrza na sali operacyjnej mogą powodować utratę ciepła. Ponadto działanie znieczulenia może wpływać na naturalne procesy regulacji temperatury organizmu. Aby zrównoważyć temperaturę ciała pacjenta, stosuje się wiele metod. Kołdry, prześcieradła i ubrania to klasyczne sposoby na zatrzymanie ciepła. Podgrzewacz kołdry, który dostarcza ogrzane powietrze do nadmuchiwanego koca otaczającego pacjenta, jest również używany do zwalczania niedokrwotlenia. Aby zwiększyć lub zmniejszyć temperaturę pacjenta, maszyna hiper-hipotermiczna pompuje podgrzaną lub schłodzoną wodę za pomocą koca. Podgrzewacz płynów to urządzenie, które ogrzewa płyny dożylne lub do irygacji przed kontaktem z pacjentem.

Lampy czołówki

W sektorze chirurgicznym lampy czołówki są używane do wzmocnienia oświetlenia sali. Połączenie światłowodowe łączy sprzęt czołówki medyka ze źródłem światła. Gdy oświetlenie sufitowe jest niewystarczające lub przesłonięte, to elastyczne źródło światła okazuje się bardzo przydatne.

 

Stazy

Staza to urządzenie chirurgiczne używane do tymczasowego ograniczenia przepływu krwi do części ciała, aby uzyskać niemal bezkrwawne pole operacyjne. Pneumatyczna staza ogranicza przepływ krwi za pomocą sprężonego powietrza i składa się z nadmuchanej mankiety, łączącej rurki, źródła ciśnienia, regulatora ciśnienia i wskaźnika ciśnienia. Stazy są często używane podczas amputacji i innych operacji ortopedycznych.